voorbijgaande eenzaamheidVoorbijgaande eenzaamheid (transcient loneliness) lijkt iets te zijn dat je tijdelijk overkomt, maar dat vanzelf over gaat. Niets is minder waar. Het gaat niet vanzelf. Maar het gaat voor veel mensen waarschijnlijk wel zodanig dat ze zich niet bewust zijn van wat er precies gebeurt. En dat is volkomen normaal.

Eenzaamheid is het signaal van je lichaam dat je waarschuwt als je niet voldoende met anderen verbonden bent. Niet genoeg aandacht, niet genoeg acceptatie, niet genoeg aanraking. Wij sociale wezens hebben dat net zo hard nodig als eten en drinken. Wie zich eenzaam voelt, ervaart als het ware een aanwijzing van het lichaam: toe, ga eens zorgen voor verbinding met andere mensen!

En zo ga je dan als je je eenzaam voelt, oude vrienden opzoeken, erop uit om mensen te zien, een extra praatje maken met deze of gene en zo lost als het ware vanzelf je eenzaamheid op. Dat je dat zelf doet, daar is niet iedereen zich van bewust. Toch is het belangrijk te weten Want eenzaamheid kan wel eens zo uitpakken dat je er niet meer een, twee, drie een oplossing voor hebt. En dan is het goed te weten dat je het wel degelijk zelf kunt.

Misschien zo nodig met een beetje hulp, meer je kunt het! En dan is eenzaamheid zoals het hoort: voorbijgaand.