Eenzaamheid is een gevoel

Een gevoel dat iedereen kent. Een gevoel van leegte. Een gevoel van niet -verbonden zijn met de anderen, met de wereld. Iedereen weet wat het is. Niet iedereen kan er goed mee omgaan.Om het heel precies te zeggen: eenzaamheid is het fysiek ervaren van een tekort aan verbondenheid met anderen. Fysiek, omdat je het in je lichaam voelt en het in je hersenen is te meten. Verbonden zijn met anderen heb je nodig. Het is een basisbehoefte, net als eten en drinken.

De oorzaak van jouw eenzaamheid kan liggen in de jeugd, maar dat hoeft niet. Wie een levenspatroon heeft dat geen balans beidt in het leven, kan zich erg eenzaam voelen. Wie zich niet goed kan losmaken van dat gevoel, waardoor het blijft voortduren, heeft last van chronische eenzaamheid. Dit wordt ook wel “eenzaam zijn” genoemd. Het is een vast patroon geworden. Eenzaamheid heeft voor ieder mens een andere betekenis. Het is een individueel probleem. Daarom zijn er geen standaard oplossingen.

Kijk rond op de site voor tips, links en mogelijke aanpak.

Eenzaamheid bedreigt de volksgezondheid

Minstens 10 % van de Nederlanders heeft last van ernstige eenzaamheid. Eenzaamheid verzwakt het afweersysteem, de bloeddruk is verhoogd, mensen zijn vatbaarder en genezen minder snel. Deze groep mensen komt doorgaans niet met de vraag: “Help mij van mijn eenzaamheid af”. Ze worden niet geholpen, of de hulp is gericht op iets anders. De onderliggende problemen van eenzaamheid blijven buiten beeld. Eenzaamheid maakt ongezond. Naast deze 10% is nog eens 30% van de Nederlanders naar eigen zeggen te vaak eenzaam.

Eenzaamheid is een individuele zaak

De kluizenaar kan zielsgelukkig zijn en de druk bezette meid met een uitgebreid sociaal netwerk kan zich eenzaam voelen. Sociaal isolement is niet het zelfde als eenzaamheid. Het bezoeken van eenzame mensen maakt hen niet minder eenzaam. Een succesvolle aanpak van eenzaamheid staat of valt met de deskundigheid van de hulpverlener.

Eenzaamheid is het gevolg van verstoring in de patronen in iemands leven

Niet alleen een partner verliezen kan leiden tot eenzaamheid. Verandering van werk, een kind krijgen, ziekte, anders zijn door een handicap, het zijn allemaal verstoring van levenspatronen. Zo’n verstoring geeft angst, onzekerheid, een gevoel van leegte. Verstoring van bestaande patronen vraagt om aanpassing aan de nieuwe situatie. Tijdens zo’n transitie kan eenzaamheid optreden. Nieuwe patronen ontwikkelen die recht doen aan de individuele behoeften, daar ligt de uitdaging voor het omgaan met eenzaamheid.

Eenzaamheid aanpakken vraagt om kennis van zaken

Eenzaamheid is een fenomeen dat pas de laatste jaren beter wordt onderzocht. Het is complexe materie. Wie hulp zoekt bij de aanpak van eenzaamheid doet er goed aan uit te zoeken welke deskundigheid de hulpverlener heeft. Wie hulp wil geven aan anderen moet eerst zorgen zelf voldoende kennis te hebben van eenzaamheid. Goede bedoelingen zijn prachtig, een warm hart is een noodzaak, maar deskundigheid is vereiste nummer één.