eenzaamheid sartre existentialismeSinds ruim een eeuw geleden Sartre zich uitsprak over het existentialisme is deze wereldvisie verder ontwikkeld en doorgedrongen in veel regionen. De korte, maar inderdaad kort-door-de-bochte samenvatting van deze visie is: de mens is bij zijn individuele ontstaan, bij het begin van zijn existentie, nog ruw en onaf en het is aan de mens zelf om zichzelf vorm te geven, zonder god of geloof. Dit is een humanistische visie, waarbij de mens centraal staat.

Een opvatting die daarmee samenhangt is de idee dat de mens gedoemd is in eenzaamheid geboren te worden, te leven en te sterven. Deze eenzaamheid is niet een ontbreken van verbinding met anderen, maar een wezenlijk gegeven van de mens, een ervaring die de mens in confrontatie met zichzelf ervaart.

In deze visie is eenzaamheid dan ook niet iets wat bestreden kan worden of zou moeten worden.