Denk je bij eenzaamheid aan oude, zieke of bijzondere mensen? Dan zit je ernaast. Ja, natuurlijk, als je minder mogelijkheden hebt (lichamelijk of financieel) is het leven lastiger. Zeer oude en zieke mensen hebben dan ook alle steun nodig die we ze maar kunnen bieden. Maar…

Eenzaamheid kan in elke levensfase voorkomen. Eenzaamheid is niet voorbehouden aan oude of zieke mensen. Eenzaamheid komt op elke leeftijd voor. En omdat er nu eenmaal meer mensen zijn tussen de dertig en zeg, zestig jaar, is daar ook het grootste aantal mensen te vinden die last hebben van eenzaamheid. Zo’n tien maal meer dan bij 65-plussers

We krijgen allemaal te maken met gevoelens van eenzaamheid, we moeten ermee om kunnen gaan om evenwichtig te leven. Wie niet de juiste actie kan ondernemen, door welke oorzaak ook, loopt kans op chronische eenzaamheid. Iedereen kan te maken krijgen met eenzaamheid.

Globaal gezien loopt de ervaren eenzaamheid op van ca. acht procent bij de jeugd tot ca. twaalf procent bij de ouderen. Aan de hand van de leeftijdsopbouw van de Nederlandse bevolking is eenvoudig te achterhalen dat het merendeel van de problematiek rond eenzaamheid zich bevindt in de groep mensen tussen 32 en 60 jaar oud. Boven de 85 voelen meer mensen zich eenzaam. Als contacten, (financiële) mogelijkheden en gezondheid wegvallen is de kans op eenzaamheid het grootst. Sommige psychologen denken nog steeds dat eenzaamheid een gevoel is dat pas bij de ‘identiteitsontwikkeling’, in de puberteit, ontstaat. Misschien is dat de reden dat er nauwelijks is onderzocht hoe het staat met eenzaamheid bij kinderen.

In de bevolkingspiramide van het Centraal Bureau voor de Statistiek zie je hoeveel mensen per leeftijdsgroep in Nederland wonen.