Zwanger en eenzaam

Zwangerschap verandert je voorgoed

Er is een uitspraak onder artsen: ‘eens moeder, altijd moeder’. En dat begint op het moment dat je zwanger bent. Je lichaam is niet meer helemaal van jezelf, er logeert een ander in. Of je dat nu het mooiste van de wereld vindt of dat je er wat kregel van wordt, het is een biologisch feit. Ook als de zwangerschap wordt afgebroken, door welke oorzaak ook, ben je voor altijd veranderd.

Identiteit: zwangere

Wie verandert, verandert daarmee onherroepelijk de relaties met andere mensen. Dat is een gegeven. Iedereen die verandert, past de relaties met de buitenwereld aan. Meestal gaat dan ongemerkt, vaak met een schok. Zwangerschap kan zo’n schok zijn. Een tijd waarin je merkt dat je relaties met anderen niet meer zijn zoals ze waren. Dat kan heel eenzaam maken.

Identiteit: moeder

En je moet op nog iets zijn voorbereid: dat gebeurt opnieuw zodra je kindje er is. Je bent dan moeder-van… waarmee je identiteit opnieuw verandert. Je partner maakt heel andere dingen mee in die eerste periode dan jij. Ook dat kan een aanleiding zijn je eenzaam te voelen. Erover praten, je gevoelens uitspreken en delen helpt echt.

Als je maar weet dat dat erbij hoort, dat het een proces is van aanpassingen en dat er niets met je mis is als je je daar verdrietig bij voelt. Dat maakt het al een stuk minder vervelend.

Kind als oplossing van eenzaamheid

Kinderen zijn geen oplossing voor eenzaamheid. Zo eenvoudig is het.

Wie zich eenzaam voelt, en zeker als dat al langere tijd het geval is, ontbreekt het aan de mogelijkheden zich zonder hulp eenzaam te voelen. Dat is geen schade. Maar het is wel reden iets anders te doen dan een kind te krijgen.

Als je zelf in staat bent je leven zo in te vullen dat je eenzaamheid een normale plaats kan geven in je leven, ben je er klaar voor een kind aan deze wereld toe te vertrouwen. Want wie zal jouw kind leren hoe het zich gelukkig kan voelen als jij het niet weet? Zoek goede hulp om je eenzaamheid aan te pakken. Dat hoeft heus niet zo lang te duren. Als jij het onder de knie hebt, ben je kaar voor een kindje.

Kwetsbaarheid

Door eenzaamheid neer te zetten als een probleem van kwetsbare mensen, mensen die niet goed voor zichzelf kunnen zorgen, bestempel je het tot een probleem van ‘de zwakken in de samenleving’. Nu is het waar dat mensen die al in de problemen zitten grotere kans hebben last te hebben van eenzaamheid, omdat ze minder opties hebben om het op te lossen: wie minder persoonlijke competenties heeft, minder hoog is opgeleid, slachtoffer is van discriminatie heeft bepaald geen voorsprong in het leven.

Maar door eenzaamheid af te schilderen als een probleem van ‘de zwakkeren’ zullen mensen die zichzelf niet tot die groep rekenen zichzelf ook niet snel herkennen als eenzaam. Dat is niet terecht, want we weten dat eenzaamheid voorkomt onder alle lagen van de bevolking. We weten dat omdat het al jaren wordt gemeten.[1]

Voel je je dus eenzaam als je zwanger bent, dan ben je in groot gezelschap. Daar knap je op zich niet veel van op, maar het is wel goed te beseffen dat dit een feit is. Het is geen reden je erbij neer te leggen. heb je last van eenzaamheid, verziekt het je leven, zoek dan direct hulp. Jij en je kind zijn te belangrijk om met een verdrietige stemming je zwangerschap door te maken.


[1] https://www.monitorgezondheid.nl/