Wie aan eenzaamheid denkt, denkt daarbij waarschijnlijk aan zeer oude mensen die hunkerend naar een bezoekje uitkijken. Die mensen zijn er zeker. Toch is het een fractie van het aantal mensen dat worstelt met eenzaamheid. (Nog geen 10% namelijk!). Verreweg de meeste mensen die last hebben van eenzaamheid zijn nog lang niet oud.

Eenzaamheid is een probleem dat schijnbaar op te lossen is door mensen met elkaar in contact te brengen. Dat is niet zo. Wie zich eenzaam voelt ontbreekt het aan verbinding met belangrijke mensen. Belangrijk in die zin, dat het moet gaan om een relatie die een zinvol bestanddeel uitmaakt van het leven van beide betrokkenen.

Het opbouwen van zulke relaties is, net als veel andere activiteiten in het leven, lastiger naarmate je ouder wordt. Het is dan ook van levensbelang dat mensen leren omgaan met eenzaamheid op een leeftijd waarop ze nog eenvoudig in staat zijn om nieuwe dingen te leren. Zodat ze ook op latere leeftijd mooie, relaties hebben, of de vaardigheid hebben om die ook op hoge leeftijd op te bouwen.

Wie op hoge leeftijd zit te verkommeren zonder bezoek moet kunnen rekenen op compassie van de samenleving. Het is prachtig als er dan – al dan niet betaalde – krachten beschikbaar zijn om zo iemand in de eenzaamheid tot steun te zijn. Maar een oplossing voor eenzaamheid bieden doet dat niet. Het is symptoombestrijding.

Wie zich eenzaam voelt doet er goed aan tot actie over te gaan. Het programma Creatief Leven is toegankelijk voor iedereen. Het is ook voor ouderen tot op op hoge leeftijd met succes te gebruiken. Je bent nooit te oud om te leren.