Hoe manipuleer ik een eenzame…

mei 24, 2017

Wie zich langer eenzaam voelt is daardoor niet meer goed in staat om te gaan met emoties. Huizenhoog juichend en diep bedroefd, je weet soms niet meer wat je met jezelf aan moet.

Daarnaast zorgt eenzaamheid ervoor dat je niet meer goed in staat bent in te schatten wat de gezichtsuitdrukkingen van mensen betekenen.

Het gebrek aan zelfregulatie dat eenzaamheid met zich meebrengt, gecombineerd met een verstoord beeld van de sociale omgeving, maakt het moeilijk om een ander perspectief te accepteren. Daardoor worden we minder goed in staat om de bedoelingen van andere mensen in te schatten, waardoor we sociaal onhandig worden.

Ook kan het ons kwetsbaar maken voor manipulatie. Andere mensen zijn uitstekend in staat zijn hun verkeerde motieven voor mensen met chronische eenzaamheid te verbergen. Tegelijkertijd zorgt de angst voor dit soort manipulatie dat mensen die zich eenzaam voelen eerder kwade bedoelingen verwachten. En soms gaat het zelfs zo ver dat deze angst tot agressie uitgroeit.

Een andere vorm van ermee omgaan is, dat iemand haar uiterste best doet om het anderen naar de zin te maken, op het extreme af.  Weer een andere reactie is het  terugtrekken in een slachtofferrol.

Het ironische is dat al dit soort gedrag, aangemoedigd door gevoelens van angst en bedreiging, vaak precies de afwijzing uitlokt waar we het meest bang voor zijn. Nog erger misschien zelfs is dat na verloop van tijd de kwetsbaarheid die samengaat met eenzaamheid ons nog ontevredener maakt met onze bestaande sociale connecties en ons nog meer op onze hoede doet zijn voor de verbinding met andere mensen. Angst regeert.

Het is een valkuil van de eerste orde, eenzaamheid. Schoolvoorbeeld van een vicieuze cirkel.

Juist de gedragingen van mensen met eenzaamheid laten zich mooi manipuleren door handige jongens (en meisjes!). Want niet alleen seks verkoopt. Angst verkoopt ook.

Voel je je langer eenzaam, zoek dan goede, deskundige hulp en kom op voor jezelf.

Jeannette Rijks


Gearchiveerd onder:Eenzaam, eenzaamheid, marketing Tagged: aanpak eenzaamheid, angst, doen aan eenzaamheid, eenzaamheid, seks, slachtoffer, verkoopt

Social media en eenzaamheid

mei 17, 2017

Maken social media eenzaam?

‘Ze zitten ook maar steeds achter die tablets, vind je het gek dat ze zo eenzaam zijn?’

‘Wij leren ouderen gebruik maken van de tablet, zo onderhouden ze hun contacten makkelijker.’

Kan het allebei waar zijn? Dat je én eenzamer kan worden én minder eenzaam door het gebruik van de tablet? Of is het nog ingewikkelder?

Nieuw, nieuw…

Toen de telefoon werd geïntroduceerd warren er bezorgde zielen die voorspelden dat het hele sociale leven naar de vellen zou gaan. Het was onpersoonlijk, je kon elkaar niet zien, je zou maar in je luie stoel blijven zitten in plaats van elkaar op te zoeken. En ja, dat gebeurde inderdaad. Maar wat er ook gebeurde is dat mensen die elkaar niet konden bezoeken op deze manier veel eenvoudiger en persoonlijker met elkaar in contact bleven dan vroeger, toen ze wekelijks brieven schreven. Voor wie analfabeet was en ver bij familie vandaan woonde ging er helemaal een wereld open.

Met Facbook, wat je er verder ook van kunt vinden, is het eenvoudig mee te leven met het dagelijks leven van familie en vrienden. Mits zij er ook op zitten en ook ongeveer even vaak dingen op posten. Hier geldt net als in het echte leven: het is geven en nemen. Daar moet wel een beetje een evenwicht in zitten, anders raak je elkaar kwijt. Je kunt ongemerkt iemand voor het hoofd stoten door wat je erop zet, of door wat je juist niet deelt. Daarin hebben we nog het een en ander te leren. De omgangsregels op het internet zijn anders dan in het echte leven en voor een deel gaat dat leren met horten en stoten.

Lastiger is het als een deel van je vrienden wel van een bepaald platform gebruik maken en een deel niet. Heb jij geen zin in oeverloos appjes bekijken, dan hoor je er niet bij. Dit soort regels geldt ‘in het echt’ ook. Als zij elke week naar de kroeg gaan en jij blijft liever iets anders doen, hoor je er op den duur ook niet meer bij.

The medium is the message

Social media zijn niet alleen maar instrumenten voor communicatie. Voor een deel bepalen ze de communicatie. Je straalt iets anders uit als je ‘op facebook zit’, dan als je je op foursquare of Linkedin bezig houdt.

Ze zijn relatief nieuw. We moeten met zijn alleen leren hoe ermee om te gaan. De beleefdheid dat je in een gesprek met een persoon opeens met een ander gaat praten heb je waarschijnlijk wel van huis uit meegekregen. Dat een een melding van je telefoon opeens wel dat gesprek doorbreekt is ook een kwestie van beleefdheid. Daar zie je hoe verslavend die telefoon kan zijn. Elkaar een beetje bijsturen op dat terrein kan geen kwaad.

Uitwassen

Elk medium – of het nu een brief is, de krant, de telefoon of facebook- kun je gebruiken om mensen te pesten, te beledigen, te bedreigen of voor schut te zetten. Het is niet het medium dat eenzaam maakt, het is de uitsluiting die dat doet.

Verslaving

Wij mensen willen ons verbinden. Het is een noodzaak, een primaire levensbehoefte. Wie te weinig verbinding heeft gaat onherroepelijk dood. Wie voldoende verbinding heeft leeft aantoonbaar jaren langer. Als we geen of geen voldoende of goede verbinding met andere mensen hebben, kunnen we ons zo maar verbinden met andere dingen. Een verzameling postzegels. Twee hondjes. Een huis vol katten. Een computer. Werk.

We vergeten misschien wel eens dat op deze wereld de commercie er alles aan doet om ons te laten kiezen voor verbinding met hen. De Ikea family pas. De manier waarop we ons met een merk identificeren. (Apple-volk). Shirts met ‘I love…’ waarmee je voortdurent kunt laten zien dat je bij deze of gene club hoort. Kleding waarmee je een wandelende reclamezuil bent, zodat je kan laten zien bij welke club je hoort.

Zo is de commercie misschien nog wel veel beter om je op dat punt te verleiden via social media, omdat ze daar alles van jou al weten. Op die manier kunnen ze jou fantastisch vast houden aan dat scherm. Wie vast zit aan een scherm kan niet tegelijkertijd omgaan met mensen. Het is het een of het ander. En als je steeds minder kiest voor omgaan met echte mensen loop je grote kans eenzaam te worden. Je bent dan verslaafd aan je scherm.

Dus?

Als je ervoor zorgt dat je verstandig omgaan met je schermpjes, en het virtuele leven niet je echte leven laat overheersen, kan je ongelofelijk veel plezier hebben van social media. Klets met je vriendje als die op stage in Japan zit. Skype met je moeder in Australië. Leer nieuwe zakenpartners kennen in online groepen. Vergroot je wereld. Vergeet alleen nooit dat je uiteindelijke geluk afhangt van het omgaan met mensen die je kunt aanraken.

Jeannette


Gearchiveerd onder:Eenzaam, eenzaamheid, social media Tagged: apple, eenzaamheid, Facebook, foursquare, ikea, linkedin, sociaal isolement, Twitter

Waardoor eenzaamheid zo ernstig is

mei 2, 2017

De ernstige gevolgen van eenzaamheid ontstaan door een samenspel van drie verschillende complexe factoren. Dit zijn ze:

eenzaamheid: verwarrend probleem

1. Persoonlijke behoeften. Ieder van ons heeft van onze ouders een bepaald niveau van behoefte aan sociale verbondenheid meegekregen, net zoals we de aanleg erven om wel of geen flaporen te hebben of een haarkleur. Deze behoefte aan verbinding regelt ook je gevoeligheid voor sociale uitsluiting. In al deze gevallen is de invloed van de omgeving op die genetische aanleg van cruciaal belang. Deze individuele, genetisch bepaalde voorkeur werkt als een soort thermostaat, die aan gaat en signaal geeft elke keer als onze individuele behoefte aan verbondenheid niet wordt bevredigd: we voelen ons eenzaam.

2. De vaardigheid om emoties te hanteren. Deze zelfregulering houdt in dat je in staat bent emotionele uitdagingen te overwinnen zonder helemaal uit balans te raken – niet alleen voor de buitenwereld, maar ook echt van binnen. Als eenzaamheid langer duurt, ondermijnt het deels deze vaardigheid. Deze ‘ontregeling’ zorgt ervoor dat we op cellulair niveau kwetsbarder worden voor diverse stressoren, en daardoor minder goed in het uitvoeren van ontspannende en helende functies, zoals slaap. We raken blijvend gestresst.

3. Mentale representaties, verwachtingen van en redeneringen over anderen. Elk van ons doet ervaringen op door middel van perceptie en geeft daardoor betekenis aan de dingen. Daardoor zijn we voor een deel zelf de architect van onze sociale wereld. Hoe we betekenis geven aan onze sociale omgeving noemen we sociale cognitie. Als eenzaamheid toeslaat wordt de manier waarop wij onszelf en anderen zien beïnvloed, inclusief de reacties die wij van anderen verwachten. Doordat je je ongelukkig voelt en minder goed in staat bent je eigen gevoel te reguleren, wordt je sociale cognitie verstoord. Je kunt niet goed meer sociaal functioneren.


Gearchiveerd onder:Eenzaam, eenzaamheid Tagged: eenzaam, eenzaamheid, oplossing eenzaamheid

Mijn oma: dement, eenzaam, alleen?

april 26, 2017

Mijn oma leefde jaren alleen, dement, op een klein kamertje. Ik denk dat mijn oude oma het wel fijn had gevonden als ik er geweest was, die lange jaren dat ze dement op een kamertje huisde.

Maar ik weet het niet.

Want ik was er niet.
Mijn leven speelde zich honderden kilometers verderop af.
Haar leven na haar pensioen had ze gevuld met reizen, vriendinnen en allerlei hobby’s. Ze had veel om op terug te kijken.
Of ze eenzaam was?

Ik weet het niet.
Je weet het niet.

Je kunt iemand wel voor de kop kijken, maar niet erin.
Ik kan weinig doen voor iemand die dement is en eenzaam. Of dat nu mijn oma was of de jouwe of wie dan ook.

Wat ik toen niet deed voor mijn oma, deden anderen. Er zijn. Gelukkig.

Wat ik toen niet deed voor mijn oma, doe ik nu voor anderen. Er zijn.

Maar mijn werk is iets anders. In mijn werk help ik mensen gelukkiger te worden door hun eenzaamheid aan te pakken.
Mensen die veel jonger en gezonder zijn. Zodat ze in elk geval snel van de eenzaamheid af zijn. Ver voordat ze oud zijn.

Dat is veel mee dan er zijn. Dat is actie, aan de bak! Meer weten?

Pffff. Toch nog iets goeds.


Gearchiveerd onder:eenzaamheid, Jongeren, ouderen, Uncategorized

Eenzaamheid aanpakken en gelukkig leven, daar helpen wij bij…

april 19, 2017

Wie mens is, wil zich verbonden voelen met anderen. Soms gaat daar iets mis. Dan voel je je eenzaam. Iedereen die zich eenzaam voelt, wil ervan af. Simpel. Dat kan niet altijd, het leven heeft nu eenmaal af en toe dingen in petto waar we niet direct iets aan kunnen doen. Het hoort er bij, eenzaamheid.

Eenzaamheid is een oproep aan jezelf: doe iets aan je verbinding met anderen! Het seintje zegt alleen niet wat je moet doen, of hoe je dat aanpakt.  Dan kan het gebeuren dat je te lang getreuzeld hebt. Te veel keuzes gemaakt die niet in de richting van mensen gingen, maar meer in de richting van afleiding. Dan kom je in de gevarenzone. Niet alleen is het erg slecht voor je gezondheid om je eenzaam te voelen, het doet wat met je hersenen.

Als eenzaamheid langer duurt dan zo’n maand of negen à tien, zijn je hersenen veranderd en daarmee je persoonlijkheid. Dat is geen kleinigheid, en het maakt het oplossen van eenzaamheid heel erg lastig. Wat gebeurt er?

Die hersenveranderingen zijn grofweg deze drie:

  1. Je kunt minder goed denken en beslissen. Je gaat zo’n 10 IQ punten achteruit. Dat hangt samen met de permanente stress in je lichaam die veroorzaakt wordt door eenzaamheid.
  2. Je wordt sociaal minder handig. Je snapt niet zo goed wat de gezichtsuitdrukkingen van mensen betekenen en ziet gezichten eerder als onveilig en bedreigend. Daardoor ben je geneigd je verder terug te trekken. Je leeft als het ware in een wereld die angst aanjaagt.
  3. Je vindt het minder fijn als mensen je aanraken en je houdt er ook niet meer van mensen aan te raken. Dat hangt samen met een veranderde hormoonspiegel. Je wordt zo niet meer door je eigen lichaam beloond voor het omgaan met mensen.

Al met al ben je niet je beste zelf en in deze staat ben je ook geen leuk iemand om vrienden mee te worden, of om oude vriendschappen fris te houden. Je snapt dat het niet alleen lastig is sociale contacten aan te gaan en te onderhouden, het vraagt heel wat overwinning van jezelf om om hulp te vragen, want tja, al die enge mensen…

Je zit in een lastig parket en je moet er uit. Als het aan mij lag gaf ik je nu met een toverstafje een tikje, zodat je problemen de wereld uit waren. Helaas, je zult het zelf moeten doen. Omdat dat bijna niet te doen is in je eentje, vanuit jouw positie, is het slim om de cursus te volgen die speciaal gemaakt is voor mensen als jij. Slimme mensen, die in een hoek zitten waar ze zelf lastig uit komen.

Mocht je nou liever bij iemand om hulp vragen die je langer kent en vertrouwt, wat heel begrijpelijk is, vraag dan wel waar diegene is opgeleid om te helpen bij eenzaamheid. Je snapt nu dat die hersenveranderingen niet zo maar weg zullen gaan met een gesprekje. Daar moet je wel iets voor geleerd hebben. Met andere woorden: kom op voor jezelf, neem die stap en krijg een fijner leven. Voor deskundige, gecertificeerde begeleiding kijk je op deze lijst.

(De mensen die op deze lijst staan hebben allemaal een speciale opleiding gehad bij Faktor5, het erkende opleidingsbedrijf voor kennis van eenzaamheid)

Succes!


Gearchiveerd onder:Creatief Leven, eenzaamheid, hersenen, brein, zelfhulp

Je wilt wat doen aan eenzaamheid?

april 12, 2017
eenzame breinBeste Kees,
Wat goed, dat initiatief om mensen te informeren over eenzaamheid. Je vraagt wat je ze het beste kunt vertellen. O.K. een paar tips:

Tip 1: Eenzaamheid is als probleem in omvang en in percentage het grootst voor jongeren tussen de 18 en 35 jaar. Stop dus alsjeblieft om ouderen te portretteren, daar ligt het probleem niet. Ouderen vormen de restanten van een probleem. De meeste van hun ‘eenzame lotgenoten’  zijn dan al overleden aan de gevolgen van eenzaamheid.

Tip 2: Je praat over eenzaamheid en dementie. Dementie wordt versterkt en versneld door eenzaamheid, het is wel degelijk een ding dat je mee kunt nemen. En nee, ik heb geen oplossing voor eenzaamheid bij dementie. Er zijn wel veel dingen die je kunt doen om eenzaamheid te verminderen. Die vind je vooral in de omgeving: zorg dat het er vertrouwd uitziet, zorg voor strakke regelmaat in zorg en vraag ook de familie daar rekening mee te houden. Er zin nog veel meer dingen die je kunt doen, maar het is te veel om dat hier te vertellen.

Tip 3: Eenzaamheid is niet, ik herhaal niet op te lossen door leuke lieve initiatieven om mensen bij elkaar te brengen. Eenzaamheid verandert de hersenen zodanig dat mensen niet meer goed in staat zijn contacten aan te gaan en te onderhouden. Voor de meeste mensen die zich eenzaam voelen is dit erg herkenbaar: er wordt van ze verwacht dat ze leuk met anderen omgaan, maar dat vinden ze helemaal niet leuk. Niet omdat ze in wezen geen leuke mensen zijn, maar omdat eenzaamheid ze zo maakt.

Tip 4: Als mensen dit weten, zullen ze zich minder losers voelen. Het is niet hun schuld dat ze er niet uitkomen. Mensen hebben deskundige hulp nodig. Vergelijk het met een gebroken been. Daarbij helpt het ook niet als je mensen naast elkaar zet in de hoop dat het vanzelf overgaat.

Wil je meer weten, kijk dan op http://www.eenzaamheid.info

Wil je deskundigheid, kom dan naar de trainingen van mijn bedrijf, Faktor5.

Succes!

Gearchiveerd onder:eenzaamheid, Tips tegen eenzaamheid, Uncategorized Tagged: contact, eenzaam, eenzaamheid, gezondheid

Wat kunnen we doen aan eenzaamheid?

april 5, 2017

“Want er is geen medicijn tegen oud en eenzaam zijn”

Dat is een oude, achterhaalde wijsheid. Meer een bakerpraatje dan een wijsheid.

Aan eenzaamheid kun je veel meer doen dan je zou denken. Maar wat dan wel?! Het lijkt of alle adviezen en interventies tot niets leiden?! Hoe komt dat?

Eenzaamheid is het fysiek ervaren tekort aan verbondenheid met andere mensen

  • Fysiek: want het is meetbaar in de hersenen

  • Tekort aan verbondenheid: je niet verbonden voelen in voldoende wederzijdse gelijkwaardige relaties

  • Andere mensen: hoewel dieren ook leuk zijn, zijn het mensen die je nodig hebt

Leven ontstaat uit verbinding. Leven is alleen mogelijk in verbondenheid met anderen. We hebben het nodig dat we omgaan met mensen: dat we feedback krijgen, gecorrigeerd en gesteund worden, geprikkeld en uitgedaagd, gestimuleerd en getroost, bijgestuurd en bejubeld, bevraagd en geloofd, gekieteld en beantwoord… Zonder het omgaan met anderen groeien we scheef als een boom in de passaatwind.

Eenzaamheid hoort bij het leven, omdat verbondenheid nooit voor eeuwig is. Elke relatie eindigt ooit. Eenzaamheid prikkelt ons om opnieuw verbondenheid te zoeken, met bekenden of met nieuwe mensen. Eenzaamheid is onvermijdelijk onderdeel van ons leven. Er is niks mis mee. Er zijn nog nooit zo veel mensen op de wereld geweest als nu. Genoeg om ons mee te verbinden. Waarom doen we dat dan niet? Want dat we ons massaal eenzaam voelen is een feit.

Het simpele antwoord is: we hebben het niet geleerd. Met gevolg dat eenzaamheid niet een signaal is van je lichaam waar je op een gezonde manier op reageert (namelijk door je te verbinden met anderen), maar dat eenzaamheid een chronisch probleem is voor miljoenen mensen. Met gevolg: ze zijn ongezond en ongelukkig.

De oplossing van eenzaamheid is simpel. Je moet leren hoe je verbonden raakt met anderen. Dat zullen we langzamerhand allemaal gaan leren. Net zoals we allemaal geleerd hebben wat hygiëne is, of lezen en schrijven. Zolang je het niet kunt, zul je blijven hangen in eenzaamheid. En zul je hersenen kweken die de eenzaamheid vergroten.

Echt, je moet het leren!

Wat het dan precies is wat je moet leren, hangt weer erg af van je startpunt. Als je 8 bent kun je andere dingen leren, en op een andere manier, dan als je 80 bent. Kom je uit Heelsum dan heb je ander dingen geleerd dan wanneer je wiegje in het Rifgebergte stond. Ben je aan huis gebonden, dan kun je andere dingen dan wanneer je een gefortuneerde single bent met een eigen vliegtuig. En het grootste verschil: is jouw eenzaamheid al meer dan een jaar aanwezig, dan moet je echt met heel ander gereedschap aan de slag dan als ouders met een kind dat nog in de wieg ligt.

In het kort komt het neer op zelfkennis, het ontwikkelen van je sociale brein, ontwikkelen van zelfsturende vaardigheden (hoe word ik blij?), stellen van doelen en maken van plannen voor relaties in je leven. Dat zijn allemaal dingen die we nergens goed leren. Niet op school, niet thuis, niet bij de werkgever. Daarom is het goed een overzicht te hebben van wat je wanneer kunt doen. Let op! Het gaat er altijd om dat de persoon zelf degene is die het uiteindelijk moet klaarspelen.

Want aan eenzaamheid moet je wat doen. Zelf!

Zolang hulp bij eenzaamheid niet is gericht op het aanleren van specifieke vaardigheden (en soms het afleren van remmende gewoontes!) zal die hulp niet veel uithalen. Echt, helpen bij eenzaamheid vraagt om vakkennis.

 


Gearchiveerd onder:eenzaamheid Tagged: aanpak eenzaamheid, beleid eenzaamheid, doen aan eenzaamheid, eenzaamheid herkennen, eenzame hersenen, hersenen, oplossing eenzaamheid, ouderenbeleid, sociaal isolement

Zeg, weet je nog… jouw studietijd?

maart 29, 2017

Weet je nog hoe je in het begin met je ziel onder je arm door de stad liep te dwalen op die zondagmiddagen? Geen hond kende je. Niemand. En naar je ouders (thuis thuis) ging je al helemaal niet. Die afgang kon je er niet bij hebben.
Nu gaat het om je kind.

Net het huis uit, nog niet eens 18, zo leuk, zo wild en zo uitbundig. Zuipen, leren en ongelofelijk veel plezier. Net zoals jij, toen. Weet je nog?
Ze was deze week bij de studieadviseur. Volgens jou is er niks mis met haar keus. Ze doet dingen die ze leuk vindt, ze heeft het talent, maar toch…

Wat denk je. Eenzaam?

Ach, welnee!
Dat hoort erbij, dat ontdekken van jezelf.

Weet jij hoeveel eerstejaars er een poging tot zelfdoding doen?

In 2016 dachten 2.665 aan zelfmoord en 275 deden afgelopen jaar een zelfmoordpoging.

Misschien moeten we toch eens kijken of we onze jongeren wel goed genoeg voorbereiden op uit huis gaan en studeren…

Praat eens met je dochter.  (Of met je zoon!) Beter te veel gepraat dan te weinig.

Eenzaamheid is een groot probleem onder eerstejaars. Zorg dat ze voorbereid zijn.


Gearchiveerd onder:gezondheid, studenten, suicide, Uncategorized, zelfdoding Tagged: erestejaars, hulp bij eenzaamheid, oplossing eenzaamheid, studenten, studie, suicide

Vroeger was hij ook zo gezellig niet…

maart 22, 2017

Als het om je oude opa gaat, ver weg in het tehuis voor dementerenden, tja… dan is het simpel om te zeggen; ‘hij kent me toch niet meer’.
Dus waarom zou je gaan?
Hij wordt goed verzorgd, toch? En vroeger was hij ook niet de leukste in de omgang.
Ik vind het lastig.
Het idee dat je het van je familie moet hebben is een beetje raar. We doen ons hele leven van alles, we gaan de wijde wereld in, maken vrienden, gaan relaties aan, echt niet per se bij je familie in de buurt.
Soms gaan we juist een stevig eind weg, om bij ze uit de buurt te zijn.
En dan zouden we op het eind van het leven opeens moeten geven om die mensen die we ene heel leven hooguit als achtergrond in ons bestaan hebben gehad?
Onwaarschijnlijk.

Andere kant:

We zorgen voor onze kinderen, we zorgen voor onze ouders. Wie dat ter discussie stelt knaagt wel erg hard aan het eigen bestaan.

De dagelijkse zorg voor mijn moeder ligt bij de lieve mensen van het tehuis waar ze, bijna blind, gelukkig woont.

Familie komt regelmatig, haar zuster doet ongelofelijk veel voor haar.

Is ze eenzaam?

Sinds ze niet meer in dat flatje moederziel alleen woont, maar tussen de mensen , zegt ze steeds weer hoe gelukkig ze er is. Dat ze toch wel heel erg eenzaam was, zo alleen…

Nee, eenzaam, dat is ze niet.

Eenzaam of niet, we blijven mensen, ook als we oud zijn. Dus we blijven behoefte hebben aan aandacht en liefde.

Wij.

Zij ook.

Hij ook. Je oude opa.

 

 


Gearchiveerd onder:eenzaamheid, geluk, ouderen, Uncategorized, zorg Tagged: beleid ouderen eenzaamheid gemeentelijk, doen aan eenzaamheid, eenzaamheid, oplossing eenzaamheid, ouderenbeleid, sociaal isolement

Het eenzame brein

maart 15, 2017

eenzame breinVoel je je een aantal maanden eenzaam, dan heb je hersenveranderingen ondergaan. Daardoor is het erg moeilijk normaal om te gaan met anderen.  Het is lastig, je ziet er tegenop en je vindt er niets aan.

 Dat klopt, dat is het eenzame brein.

Contact aangaan is voor mensen die zich lang eenzaam voelen niet leuk en niet belonend, dus het werkt niet. Ook niet met de nodige stimulans. Zij zullen afknappen en dan nog verder in hun schulp kruipen.

Er zijn heel veel projecten tegen eenzaamheid.  De meeste houden geen rekening met die hersenveranderingen. Logisch, die kennis is nog niet zo wijdverbreid.

Het is juist die kennis die ik wil verspreiden, zodat er meer echte hulp komt. Dat is nodig.

Vergelijk het maar met tandartsen; ooit ging je naar de barbier, die de boel eruit trok. Dat was je enige optie. We wisten niet beter.  Vandaag de dag hebben we een netwerk van goed opgeleide tandartsen, dat miljoenen mensen bedient.

De optie die je nu hebt bij eenzaamheid… eh…

Precies, daarom dus.

Daarom leid ik professionals op om te leren omgaan met het eenzame brein. Zodat ze echt goed, effectief en plezierig hulp kunnen bieden bij het aanpakken van eenzaamheid.


Gearchiveerd onder:eenzaamheid, hersenen, brein, Uncategorized Tagged: eenzame hersenen, hulpverleners, initiatief, project, stimulans